Mostrando entradas con la etiqueta Sabela II. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Sabela II. Mostrar todas las entradas

viernes, 2 de marzo de 2012

Curiosidades: Sabela II e Salmerón

A destronada raiña Sabela II vivía en París e necesitaba os servizos dun bo avogado. Pensou nos servicios de Salmerón, que vivía exiliado na cidade do Sena e había sido un dos catro presidentes da República. O ser recibido pola ex raiña Salmerón dixoll: "Señora, son republicano, non serei, pois, o avogado dunha raiña, senón que terei unha clienta española" Isabel II  contestoulle " Que sexa vostede ou non republicano, é cousa que lle atañe a vostede e non a mín; eu chamei o avogado máis eminente e o home máis honrado de España". Salmerón levou a cabo o pleito, ganou e non quixo cobrar minuta algunha. O enterarse disto  Isabel II, enville un retrato seu con marco de prata no que estaban engarzadas perlas e pedras preciosas. Salmerón  quedou co retrato e devolveulle o marco cunha carta de agradecemento. Pouco despois a raiña tivo que contratar a outro avogado; Don Manuel Cortina. Este tamén lle solucionou o caso e como minuta pediulle un retrato seu, pero, acordándose do sucedido con Salmerón, sen xoias. Os poucos días, don Manuel Cortina recibía un retrato de  Isabel II cunha expresiva dedicatoria que terminaba: "... e como ves, sen xoias". E, efectivamente, no retrato aparecía a raiña sen brazaletes, collares, aneis, nin pendientes, absolutamente sen ningunha xoia. (Carlos Fisas)

Fonte: Iescasasviejas

miércoles, 29 de febrero de 2012

Curiosidades: Narváez; o espadón de Loja

Ramón María Narváez naceu en Loja en 1800 e foi o dominador da escena política do reinado de Sabela II. Tiña fama de bruto, dictatorial e cabezón, son moitas as anécdotas que de él se contan, pero vamos a reseñar tres. Un día  visitouno o embaixador inglés, este  tiña a Narváez polos seus manexos políticos e  os seus contactos con Espartero (inimigo de Narváez), ata os mismísimos. Pois ben, agarrouno polo pescozo e deulle unha patada nos mismísimos do embaixador, botándoo á rúa. O cronista escribe en "salva sea a parte".
Outra vez nun Consello de Ministros que él presidía, un dos ministros dixo que antes de firmar unha determinada disposición cortabase a man dereita. Narváez respondiulle. "Vostede non se cortará ningunha man. Coa dereita firmará a disposición e coa esquerda tocarame vostede os pelendengues"
Pero a anécdota máis famosa ocorreu no seu leito de morte. Cando o capellán que entrou a confesarlle  preguntoulle se perdonaba os seus inimigos, Narváez contestoulle: "Non podo perdoar a ningún porque mateinos a todos"

martes, 28 de febrero de 2012

Curiosidades Sabela II

O outro día comentábavos que moitas veces en clase non temos tempo para falar do carácter  e personalidade dos personaxes históricos. Por exemplo, en clase estudiamos a Sabela II, raiña de España entre 1833 e 1868, filla de Fernando VII, raiña durante a desamortización de Mendizabal e a revolución industrial. Sen embargo, o que non se adoita mencionar é  que a raiña un tanto “fogosa”. Para colmo de males, casaronna os 16 anos con seu primo Francisco de Asís, de máis que dudosa virilidade, e o que odiaba. A mesma Sabela II deixaba claro a súa nai o día da voda:
"He cedido como reina, pero no como mujer. Yo no he buscado a este hombre para que fuese mi marido; me lo han impuesto y no lo quiero".
Ademáis, parece que non había que ser moi agudo para observar a homosexualiadade do seu marido:
¿Qué voy a decirte de un hombre que en la noche de bodas llevaba en su camisa más bordados que yo en la mía?
O pobo chamábao  Paquito Natillas e  dedicaballe versos tan cariñosos como estos:
Paquito Natillas
es de pasta flora
y mea en cuclillas
como las señoras
O parecer o matrimonio non puido consumarse a noite de vodas, aínda que hai que dicir que nesa época era costume que esa noite estivieran presentes uns cantos señores, damas e curas para dar fe da consumación, de modo que a situación tampouco era  moi apropiada.
Cinco meses despois do  casamento, Francisco de Asís abandona a alcoba conxugal e pouco despois deixa o Palacio de Oriente.
Sabeal II tivo once fillos. Parece que só un deles puido ser do seu marido, o resto foron froito dos seus distintos amantes: o marqués de Bedmar, o comandante José Ruiz de Arana, o teniente de inxenieros Enrique Puig Moltó, o escritor Miguel Tenorio de Castilla (3) e outro de pai descoñecido.
Con este historial, non é  de estranar que a Francisco de Asís lle escribiran aquelo de:
Vuestra noble faz empaña
el ñublo del deshonor,
desfaced presto esa niebla,
cortaos los cuernos, señor,
que el mundo entero os señala,
la Europa os llama Cabrón,
y ¡Cabrón! repite el eco,
en todo el pueblo español.
Nos seguintes enlaces podedes escoitar varios fragmentos do programa de Nieves Concostrina  para RNE (Moi recomendable) sobre o reinado de Sabela II: 

Fontes:
Wikipedia: Isabel II de EspañaWikipedia: Francisco de Asís de Borbón
http://iescalam.educa.aragon.es/alumnos2004/anecdota/historia.htm
http://www.ciao.es/Placeres_Reales_Toti_Martinez_de_Lezea__1399058
http://cacerestur.spaces.live.com/blog/cns!96B9003DEC1FEA2!203.entry
http://books.google.es/books?id=6qd4kqf9rAAC&printsec=frontcover&source=gbs_summary_r&cad=0#PPA141,M1

miércoles, 22 de febrero de 2012

Memoria de España: Por la senda liberal

Neste capitulo narrase a morte de Fernando VII. O nacemento das dúas Españas: a primeira guerra Carlista. A constitución progresista de 1837. Os cementos das reformas liberais. Desamortización e a nova organización provincial. A rexencia de Espartero.